معماری
خانه / استاد علوی / سخنرانی ها / جلسه عمومی ۱۴ اسفند ۹۷- جلسه ۳۳۹

جلسه عمومی ۱۴ اسفند ۹۷- جلسه ۳۳۹

بسم الله الرحمن الرحیم

جلسه ۳۳۹                                                                                       مورخ ۹۷/۱۲/۱۴

حاج شیخ عباس قمی هر مطلبی را که خوب بوده است در مفاتیح الجنان آورده است و خیلی به اینکه آن مطلب موثق باشد تکیه نکرده است. علما مطلبی راکه غلط نباشد معتبر به حساب می آوردند. حدیث کساء در مفاتیح نیامده است اما نه به این دلیل که روایتش صحیح نیست و اتفاقا روایتش معتبر است اما چون دعا نیست آن را در مفاتیح نیاورده اند.

خداوند خلقت انسان را در قرآن به گیاه تشبیه کرده است.

وَاللَّهُ أَنْبَتَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا. (آیه ۱۷ سوره نوح)

و خدا شما را مانند نباتات مختلف از زمین برویانید.

یعنی همان طور که یک گیاه رشد می کند انسان هم رشد می کند و اگر انسان نفس خود را خوب تربیت کند مانند کشاورزی است که یک گل یا گیاه را خوب تربیت می کند. فلاح به معنی کشاورز است.

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ.(آیه ۱ سوره مومنون)

به راستى که مؤمنان رستگار شدند.

مومن به فلاح می رسد یعنی نفس خود را مانند یک گیاه رشد می دهد و خصلت های بد را که مانند علف های هرز هستند درو می کند و از بین می برد. اگر گیاه هرز از بین نرود کود و مواد معدنی گیاه را مصرف می کند و اجازه نمی دهد به گیاه اصلی چیزی برسد و رشد کند بنابراین گیاه اصلی بعد از مدتی نابود می شود. در سیروسلوک به از بین بردن گیاهان هرز که همان خصلت ها، صفت ها و اخلاق های بد هستند و مانع علم و شناخت می شوند تزکیه می گویند؛ یعنی آن چیزی که مانع رشد انسان شود را باید از ریشه قطع کرد. زکات مال هم همین معنی را می دهد؛ یعنی در اموال هر شخص مالی هست که مانع برکت، رشد اقتصادی و مالی شخص می شود. زکات مال یعنی آن چیزی که اگر پرداخت نشود مثل گیاه هرز باعث می شود مال شخص رشد نکند. وقتی شخص زکات را بپردازد مالش برکت می کند. چون یک مقدار از اموال هر شخص در حقیقت برای او نیست. اینطور نیست که هر کس هر چه به دست آورد برای خودش است. خداوند در مال انسان ها برای فقرا حقی قرار داده است و این حق باید به فقرا برسد اگر انسان حق فقرا را از مالش پرداخت کند مثل این است که مالش را از گیاه هرز پاک کرده است.

وَفِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ.(آیه ۱۹ سوره ذاریات)

و در اموالشان بر فقیر سائل و محروم حقّی منظور می‌داشتند.

یکی دیگر از مسائلی که مانع شناخت می شود علاقه است.

رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله وسلم):

 حُبُّکَ لِلشَّیْ ءِ یُعْمِی وَ یُصِمُّ.

دوستی تو نسبت به چیزی تو را کور و کر می کند.

وقتی انسان به چیزی علاقه مند است کور و کر می شود، عیب های آن را نمی بیند و این مانع شناخت می شود؛ بنابراین اگر انسان بخواهد به مسئله ای شناخت پیدا کند باید محبت و بغض خود را نسبت به آن نادیده بگیرد و بعد بررسی اش کند. علاقه و همینطور کینه مانع از شناخت می شود. در نتیجه شناخت هم احتیاج به تزکیه دارد. تزکیه شدن قدم اول است.

حضرت امام فرمودند تزکیه بر تعلیم مقدم است.

هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَإِنْ کَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ.

(آیه ۲ سوره جمعه)

اوست خدایی که میان عرب امّی (قومی که خواندن و نوشتن نمی‌دانستند) پیغمبری بزرگوار از همان مردم برانگیخت که بر آنان آیات وحی خدا تلاوت می‌کند و آنها را (از لوث جهل و اخلاق زشت) پاک می‌سازد و شریعت و احکام کتاب سماوی و حکمت الهی می‌آموزد و همانا پیش از این همه در ورطه جهالت و گمراهی آشکار بودند.

 پیامبرها آمدند تا اول انسان ها را تزکیه کنند و بعد به آنها علم دهند. چون اولا بدون تزکیه علم کسب نمی شود و ثانیا اگر هم علم کسب شود خطرناک است و فایده ای ندارد.

چو علم آموختی از حرص آن گه ترس کاندر شب     چو دزدی با چراغ آید گزیده‌تر برد کالا (سنایی)

انسانی که تزکیه نشده علم، مقام، موقعیت و شغل خوب برایش خطرناک است و وای به حال کسی که تزکیه نشده و دنیا به او رو بیاورد.

اولین مرحله، مرحله ی تزکیه است. در ماه رجب، شعبان و رمضان انسان باید تزکیه را در برنامه اش داشته باشد. تزکیه به معنای پاک سازی است. مرحله ی اول همین پاک سازی است که بعضی ها هم به آن تخلیه می گویند. مرحله ی دوم که ماه شعبان است مرحله ی تحلیه است. از کلمه ی حلی به معنای زینت. حلیهالمتقین یعنی زیور پرهیزکاران. این زیور بعد از تحلیه، تجلیه است که از جلا می آید و به معنی روشن شدن، ظاهر شدن و جلوه گر شدن است. این سه مرحله را باید در سه ماه رجب، شعبان و رمضان طی کرد. دوران سیروسلوک از رجب شروع می شود و ماه رجب را باید غنیمت شمرد و یکی از اذکار بسیار مهم در ماه رجب استغفار (استغفرالله و اسئله التوبه) است. ذکر ماه شعبان هم استغفرالله ربی و اتوب الیه و صلوات است. همانطور که وقتی انسان ها می خواهند به مهمانی بروند لباس های کثیف خود را عوض می کنند، حمام می روند و لباس های تمیز می پوشند، کسانی هم که می خواهند به مهمانی ماه رمضان بروند باید شست و شو کنند و صلوات ماه شعبان زینت و جلوه ی انسان ها برای مهمانی رمضان است؛ بنابراین مرحله ی اول همین شست و شو، تزکیه و تخلیه است که انسان باید با استغفار خود را پاک کند.

شست و شویی کن و آن گه به خرابات خرام     تا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده (حافظ)

مرحله ی دوم که تحلیه است یعنی اینکه بعد از شست و شوی خود باید لباس های زیبا و زیور آلات بپوشد، عطر و شانه بزند تا به مهمانی برود. مرحوم ملا هادی سبزواری به دلیلی تجلیه را اول آورده است. تجلیه یعنی اینکه ظاهر شود و جلوه گری کند. برای رفتن به مهمانی خداوند در ماه مبارک رمضان باید این دو مرحله را طی کرد.

کسانی که چله رجبیه را در مرحله ی دوم می گیرند در واقع از ابتدا دنبال کسی هستند که در مهمانی رمضان شفیعشان شود و می خواهند در معیت امام زمان (ع) وارد این مهمانی شوند به همین دلیل چله ی رجبیه را با چله ی عهد شروع می کنند و از امام زمان(ع) شفاعت می طلبند.

والسلام

همچنین ببینید

جلسه عمومی ۱۰ اردیبهشت ۹۸ جلسه ۳۴۴

 بسم الله الرحمن الرحیم            ۱۰/۲/۹۸            …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *